nasim
nasim
درباره سایت
تازه دارم خدارو درك مي كنم،
كه هربار مي گه دل نده به دنيا،
خودم خوشبختت ميكنم.
ميخواد اسير اين دنيا نباشيم..
خيلي موقع ها احساسم اينه كه من هم سرِ تو
با اين دنيا دارم طناب بازي مي كنم
"تو" براي مني كه عاشقتم،
پاداش اين طناب بازي اي..
اين دنيا اما خيلي زورش بيشتره
ميترسم آخرش تو رو بگيره از من..
بس كه ارزش هاش،
تعلقاتش، خوش گذروني هاش..
جووني كردن هاش..
شيطنت هاش حتي، خيلي بيشتر از
دوست داشتن من برات مي تونه لذت بخش باشه،
وقتي بهترين رابطه ها آدمو محدود مي كنن.
اصلا نمي دونم تا كي مي توني منو دوست داشته باشي
اما بدون فقط وقتي برنده ايم،
كه تو هم، خودت رو سمت من بكشوني..
من خدا نيستم،
كه بهت وعده ي بهشت بدم..
من يه آدم ساده ام،
كه دوست دارم از عشقم بهت،
آغوشم رو بهشت ببيني.
میگذرد روزی این شبهای دلتنگی ، میگذرد روزی این فاصله و دوری، میگذرد روزهای بی قراری و انتظار ، میرسد همان روزی که به خاطرش گذراندیم فصلها را بی بهار ، و از ترس اینکه بهم نرسیم شب تا صبح را اشک میریختیم
ما "هر" چه "دویدیم"
به "مقصد" نرسیدیم
از "عشق" به "جز"
مزه ی"تلخش" نچشیدیم
آرشیو مطالب
چه انتظار عظیمی
نشسته در دل ما
همیشه منتظریم و
کسی نمیآید...
من هرگز نخواستم از عشق افسانه ای بیافرینم، باور کن!
من میخواستم با دوست داشتن زندگی کنم.
کودکانه، ساده، روستایی.
من از دوست داشتن فقط لحظه ها را میخواستم. آن لحظه که تو را به نام می نامیدم.
من برای گریستن نبود که خواندم. من آواز را برای پر کردن لحظه های سکوت می خواستم.
من هرگز نمی خواستم از عشق برجی بیافرینم مه آلود و غمناک با پنجره های مسدود و تاریک...
دوست داشتن را چون ساده ترین جامه کامل عید کودکان می شناختم.
اما تو زیستن در لحظه ها را بیاموز رجعتی دیگر باید،
به حریم مهربانی گلهای نرم ابریشم به رنگ روشن پرهای مرغ دریایی به باد صبح که بیدار می کند.
چه نرم، چه مهربان، چه دوست...
و دوست داشتن به همین سادگیست به همین پاکی و به همین بی آلایشی
هر قدیسی گذشتهای،
و هر گناهکاری آیندهای دارد.
چشم خود بستم که دیگر چشم مستش ننگرم...
ناگهان دل داد زد: دیوانه ! من می بینمش
#شهریار#هادی#انتظار#دلتنگ